27 Nisan 2010 Salı

Bugün size uzun zamandır çalmadığım bir parçayı çalacağım…





my ordinary evening times
Originally uploaded by undercover77


Aptal hayaller albümünden hüzünlü bir şarkı bu. Eğer siz de benim gibiyseniz en hüzünlü şarkıların aslında en güzel şarkılar olduğunu düşünenlerdensiniz…

Bu şarkının adı yok, sadece hüznü var; La minörün ve dominant akorlarının önlenemez hüznü. Davul giriyor önce. Sekiz dörtlük ama yarım “es”leriyle aksak hissiyatlı bir ritm. Tuşesi, aksak notalar öncesinde yavaş, aksak notada ise son derece güçlü. "Sadece tempo belirlemiyorum ben" diyor adeta. Piyano akorlarında aolian’ın beyin uyuşturan hissiyatı… gözlerinizi kapattığınızda ağlamak istersiniz, içkiniz olsa boğazınızdan geçen yudumu midenize kadar hissedersiniz belki. O kadar duru o kadar saf…

Ağır ağır nota geçişleri var bas’ta. Şerefsiz bas gitaristim ne güzel de veriyor o geçişleri perdesiz gitarıyla. Slide yaptıkça şakaklarınızdan birşeyler boşalıyor sanki. Önce la, ordan mi sonra sol. Davulun aksine aksak olmayan kısımlarda sade tek bir notaya güçlü bir şekilde basıyor, ama iş aksak notaya gelince az tuşe ile iki nota arasında kromatik bir geçiş yapıyor; adeta ritmle birbirlerini sarmal gibi tamamlıyorlar...

Adı yok dedim, hüznü var dedim; şarkımda insanları kandırmaktan bahsettim: Zira insanlar inanmadığımı sanarken bense onlara inanıyor ama inanmıyormuş gibi yapıyordum. Nerde olduğumu bilmiyordum, ne yaptığımı da... elimde bana yol gösterecek bir haritam bile yoktu.

Terkediyorum artık
hem de hangi kapıdan geldiğimi unutarak
her ne kadar beni ayağa kaldıran yol bana acı verse de
pencereden çıkarken mutluyum....

27.04.2010
17:28

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder